ชื่อเพลง: “มึงแม่งเป็นประสาท”

(Intro - เสียงหอบหายใจเบา ๆ กับซาวด์แหลมกวนประสาท)
...เออ...
ก็แค่ของมันค้างในใจ
กูต้องปล่อยแม่งออกมา


---

[Verse 1]

ก็มึงมันเหี้ย…พูดอีกก็เบื่อ
คำพูดแม่งซ้ำ ยังกะบั๊กลูปเรื้อ
แม่งโครตน่าเบื่อ...น้ำเสียงก็น่าหงุดหงิด
ทำอะไรก็ผิด กูแม่งจะพังระบบจิต

มึงไม่ใช่คนเดิม...ที่เคยยิ้มให้
ตอนนี้แม่งโทษทุกอย่าง...แต่ไม่เคยโทษใจ
อยู่ด้วยกันเหมือนอยู่ในกรงนรก
แม่งนับวินาที...หวังให้ถึงเวลาหลบ


---

[Hook]

(ตะโกนเบา ๆ แต่ดิบ)
อยู่ด้วยกันกูแม่งไม่มีความสุข
ทุกวันที่อยู่มึงแม่งหน้าตึงอมทุกข์
มึงมันโครตขี้เกียจ กูเห็นแล้วสะอิดสะเอียน
กูแม่งอยากตะโกน…ว่าอยู่กับมึงมันเพี้ยน!


---

[Verse 2]

ไม่รู้จักโต แถมโง่แบบภูมิใจ
อวดฉลาดในห้องว่าง ไม่มีใครอยากฟังใจ
มึงแม่งก๊อบแต่ความคิดแหลก ๆ
ยังเสือกทำหน้ากวน ๆ เหมือนเป็นแชมป์นักปราชญ์

ทุกทีที่กูพูด…มึงแม่งย้อนด้วยขยะ
มึงไม่เข้าใจอะไรเลย แถมยังพูดว่า “นะ…”
เออ…กูควรพอ…ก่อนกูจะบ้า
เพราะอยู่กับมึง…กูเหมือนขังตัวเองในซากปรักพัง


---

[Hook Repeat]

อยู่ด้วยกันกูแม่งไม่มีความสุข
ทุกวันที่อยู่มึงแม่งหน้าตึงอมทุกข์
มึงมันโครตขี้เกียจ กูเห็นแล้วสะอิดสะเอียน
กูแม่งอยากตะโกน…ว่าอยู่กับมึงมันเพี้ยน!


---

[Outro - เสียงสั่น + เบสล่อง ๆ]

เออ…พอกันที
ขอเอาตัวกูออกจากวังวนตรงนี้
ก่อนกูจะกลายเป็น…แบบมึง

(เสียงกลวง ๆ จบลงด้วยสแนร์ดังเปรี้ยง)