Strijd van de straat

Geboren en getogen in een buurt vol strijd,
Elke dag een gevecht, ik was jong maar bereid.
Blokken vol verhalen, schaduwen in 't licht,
Zocht naar een uitweg, maar de weg was er niet.
Moeders in de stress, rekeningen te hoog,
Vaders op de vlucht, leven zwaar als lood.
Broertje in de bajes, vrienden in het graf,
Ik beloof mezelf: ik maak een nieuwe start.
Maar ik zie de blauwe lichten in de nacht,
Hoor sirenes schreeuwen, blijf ik op m’n pad?
Ik wil eruit, maar de straat houdt me vast,
Dus ik schrijf m’n pijn in deze rap als last.
Want we vechten, we vallen, we staan en we gaan,
We dromen van beter, een nieuw bestaan.
Uit de duisternis zoek ik het licht,
Deze woorden zijn mijn kracht, mijn gezicht.
Soms voel ik me gevangen in een vicieuze cirkel,
Buren kijken weg, niemand stelt de vragen.
School was een strijd, cijfers waren laag,
Docenten zagen mij, maar niet mijn verhaal.
Geen geld voor de huur, stress in het huis,
Koude nachten zonder eten, moeder hield me thuis.
Ik zag m’n beste mattie sterven in de straat,
Eén verkeerde move en het leven is gedaan.
Maar ik zie de blauwe lichten in de nacht,
Hoor sirenes schreeuwen, blijf ik op m’n pad?
Ik wil eruit, maar de straat houdt me vast,
Dus ik schrijf m’n pijn in deze rap als last.
Want we vechten, we vallen, we staan en we gaan,
We dromen van beter, een nieuw bestaan.
Uit de duisternis zoek ik het licht,
Deze woorden zijn mijn kracht, mijn gezicht.
Ik zweer het op mijn naam, ik maak die move,
Geen drugs, geen geweld, ik blijf in m’n groove.
M’n pen is mijn wapen, m’n stem is m’n kracht,
Van achterstand naar succes, ik blijf op wacht.
Dus voor de kids in de wijk, houd hoop,
Jouw verhaal is nog niet af, niet dood.
Blijf dromen, blijf vechten, blijf staan,
Op een dag zeg jij ook: "Ik ben gegaan."