Małe domki nasze są

Małe domki nasze są. 
Małe.

 Małe rzeczy nasze są. 
Bardzo małe
, jak klocki układane w dowolności swej. 

My ich właściciele, 
i nic ponad więcej.

One są, w nich mieszkamy sobie. Pudełka od zapałek.

Ty Jesteś wielki, ponad nie, bardzo wielkim duchem jesteś, gdy zamieszkujesz je. 
Sprawy wszelkie są jak kropeczki. 

Proporcje wyglądają na zdrowe, gdy…

nie nadajesz znaczenia rzeczom wszelkim, gdy nie ustawiasz ich ponad więcej Ciebie. 
Bo one takie małe, mają znaczenie, i owszem, lecz nie tak potężne, jakie nadało się im z myśli nakreśleniem. W sumie, to niewielkie, bo nie są wcale od Ciebie większe.
Jesteś więcej, niż myślisz o sobie.

Ustawienie siebie ponad to, co widać. Z tej perspektywy człowiek się rozszerza, wszystko inny wymiar miewa, gdy siebie obejmiesz wpierw, a potem je.
 Ja i mój fizyczny świat wiele przestrzeni ma. Ciało, które oddałam Samej sobie w najem jest jedynie moim pojazdem.
 Dom, który służy mi do mieszkania, jest miejscem.
 Drogi, którymi się przemieszczam,
 inne służące fizycznie rzeczy, 
są potrzebne by nimi móc doświadczać Siebie, lecz nie są wcale większe ani ważniejsze ode Mnie. Z energii wyłonione, tak jak z plasteliny ulepione, dają się formować, są elastyczne i służą na chwilę, bo są formami przemiennymi, nigdy nie będą na stałe jako takie same. 
Projekty widziane z innej perspektywy, i ludzie, którzy piękni są w Twórczym przepływie. Stwarzają. Zawsze Stwarzają, bo są 
Wielcy ponad pracę, role, dom i swój płot. 

A tyle energii zmarnowanej na nimi się zamartwianie, a raczej starania siebie w nich upakowania, jak mebel albo szufladki w szafie na skrzydeł schowanie.
Człowiek jest Więcej ponad myślenie.
Czuje życie, daje tchnienie na stworzenie.
………
Ludzie to więcej, niż rzeczy, lecz bywa, że 
są jak mrówki w mrowisku, uwijani wokół spraw zagmatwanych, tacy uwikłani staraniem, ciesząc się supła rozwiązaniem. Pracujący od świtu do nocy, szukając w tym co znane, na życie nie mają przestrzeni, ani czasu na odpuszczanie i uwolnienie. Niektórzy w stałej pogoni są za czymś niedoścignionym.
…
Gdy sprawom nadaje się większe 
znaczenie, i gdy wydaje się, że są ponad Ciebie, nie jest naturalnym takie spojrzenie, z dołu do góry czuć przeciążenie. Z pozycji małości rzeczy i spraw,
 Czuje się w skrzydłach swój wiatr, jesteś jak ptak, który ogląd z góry ma.
Wyrastasz ponad domków pas a i nawet ponad las.
Z pozycji, że Ja Jestem więcej w świecie mym, 
łatwiej jest być w nim, 
bo wiem, że radę dam, bez wysiłku, ani starań, wystarczy poza wzlecieć, a to przecież jest lekkie.

 
Recykling sobie zrobić przemienić i dać na to nowe spojrzenie, perspektywę przyzwolenie…

Ryzyko?
Ależ żadnego...
Jeśli nie spodoba mi się to, co zobaczę, poprzestawiam inaczej, 
ułożę jak nowe klocki na nowym podłożu, bo mogę to zrobić inaczej, niż dotąd.
Zmienność jest stałą najlepszą, daje pasję, daje povera, porusza Wyobraźnię, ożywia i dotlenia, dostarcza rześkiego powietrza. Ach! Żyć się chce nie umierać.
Pozwolić umrzeć złudzeniom.…