Çarkların İçinde Kaybolan İnsanlık

1. Bölüm
Evrenin içinde, dönüyoruz bir çarkta
Kendimizi bulduğumuz gezegen, tanıdık ama başka
Zaman akrepleri sakince bakar, kafaları karışık
Bir yol bulmalıyız, bu döngüye ışık
Nakarat
Zamanın çarkları, döner durur evrende
Bir adımda bin yıl, kaybolur insan, bilmez nerde
Kendi yaratır kendi kaderini, sonsuz döngüde
Çarkların içindeki insanlık, kaybolur gider sessizce
2. Bölüm
Hari’yle Büşra el ele, çarkları düzeltmeye
Dionysos’un kahkahasında, Odin’in gölgesinde
Bir gezegen soğuk, diğeri sımsıcak
Her çark bir anahtar, her kapı bir tuzak
Nakarat
Zamanın çarkları, döner durur evrende
Bir adımda bin yıl, kaybolur insan, bilmez nerde
Kendi yaratır kendi kaderini, sonsuz döngüde
Çarkların içindeki insanlık, kaybolur gider sessizce
Köprü
Lunatik palyaço güler, ay gibi suratı
İnsanlık boğulurken, çarkın son yaratı
Bir düğmeyle döner, bir anla çözülür
Ama insanlık, bu döngüde hep sürüklenir
3. Bölüm
Geri dönelim diyor Büşra, "Dünya bizi bekler"
Ama Hari ağlar, yorgun kalbi titrer
Bir kutup ayısı, bir ejderha, bir dostun sonu
Hangi zamanda olursa olsun, hep aynı acı sonu
Nakarat
Zamanın çarkları, döner durur evrende
Bir adımda bin yıl, kaybolur insan, bilmez nerde
Kendi yaratır kendi kaderini, sonsuz döngüde
Çarkların içindeki insanlık, kaybolur gider sessizce
Outro
Ve çarklar dönmeye devam eder, bilinmez bir yolda
İnsanlık kendi evini kurar, yıldız tozu, galaksi sonsuzlukta
Dön çark, dön insan, kaybolana dek
Evrenin içinde bir iz, bir toz, bir çark, bir yürek.