Een van die dagen

Refrein:
Vandaag is een van die nachten,
Waar slaap verdwijnt door gedachten.
Was er maar iemand die m’n pijn kon verzachten,
Iemand die de stilte kon verzachten.
Vers 1:
Vandaag is zo’n dag, ik wil de wereld in twee zagen,
Chaos vraagt me, “Komt orde over een paar dagen?”
Het leven loopt scheef, maar ik blijf toch staan,
Ik zoek naar balans, maar de pijn blijft voortgaan.
Het is ochtend, ik hang rond zonder zorgen,
Maar weet dat het leven weer pijn brengt morgen.
Soms vraag ik mezelf af, waar val ik vanaf?
De trap van m’n leven, de trap naar het graf.
Toch ben ik obsessed met als de beste leven,
Ook al had ik dagen waar ik deuren niet kon begeven.
Nu denk ik terug, lachend, alsof alles perfect is,
Maar vergeet niet, het leven kan hemel en hel zijn, het is wat het is.
Of het nu scheef of recht is, er zal altijd iemand zijn,
Die ons anders raakt, die ons anders breekt, klein of fijn.
Refrein:
Vandaag is een van die nachten,
Waar slaap verdwijnt door gedachten.
Was er maar iemand die m’n pijn kon verzachten,
Iemand die de stilte kon verzachten.
Vers 2:
Mijn grootste angst was m’n moeder zien wenen,
En toch was ik altijd de reden van haar tranen.
Zoveel talenten, maar ik wist niet hoe te beginnen,
De eerste die valt, gaat naar huis, zo moest ik winnen.
De regel was: naar boven stijgen of naar huis gaan,
Nu ga ik niet meer terug, omhoog, dat is het plan.
Realiteit boeit me niet, zorg dat je het maakt,
Er zal altijd iemand zijn die over ons waakt.
Zorg dat je later het voor hen maakt,
Maak je het niet, dan vraag je af, hoe diep het raakt.
Moeilijk zal het worden, soms komen er lege borden,
Maar kom met me mee, ik zal je alles leren, geen zorgen.
Refrein:
Vandaag is een van die nachten,
Waar slaap verdwijnt door gedachten.
Was er maar iemand die m’n pijn kon verzachten,
Iemand die de stilte kon verzachten.