ชีวิต

แม้ชีวิต จะเปลี่ยนแปลง เรื่องราวตั้งมากมาย
ทุกความสุข ความทุกข์ ผ่านมา...มลายสิ้น
ทุกโมงยาม เวลาเคลื่อน เป็นอาจิณ
กลายเป็นดิน ทับถม ทุกผู้คน
แม้สายน้ำ หลากสายมุ่งลงต่ำ
อีกฝนฉ่ำ ลงกลางไพร ไร่นาสวน
ดั่งสายชล คนฝ่าฟัน ต้องฝืนทวน
จึงไม่ควร ไหลตามชล ต้องอับจน
ถามหาฟ้า ห่างกัน แค่เพียงเอื้อม
แต่ไม่เคย ใกล้กัน ชั่วเขาเขียว
ที่ร้อนรน ดับลง ตรงที่ใจ
ที่หวงไว้ อยากได้.. ต้องแบ่งปัน
อันดีชั่ว ดีเลว ตามตัวทุกชาติไป
แม้วันนี้ มืดมน ไร้คนข้าง
คงต้องมี โมงยาม ตอนรุ่งสาง
แม้มืดมิด จิตใจคน ทุกชื่อนาม
ได้แต่เพียง จุดเทียนไฟ ให้สว่างกลางใจตน