Rots in de branding

(Verse 1)
Je was een rots in de branding, sterk en vrij,
Koerste recht door zee, altijd dichtbij.
De stormen om je heen, je hield je stoutmoedig staande,
Met elke golf die brak, voelde je je verandert.
(Chorus)
Oh, maar de wind, die stond je tegen,
Geen richting, geen haven, alleen de zegen.
Je trotseerde de duisternis, de nacht zo diep,
Maar in je hart bleef de hoop, als een vuur dat niet sliep.
(Verse 2)
De sterren boven je, ze leken te lachen,
Verlies in de schaduwen, maar je bleef dat wachten.
Een blik op de horizon, een droom die je leidde,
Zelfs in hun tegenwind, vond je je tijdgenoten.
(Chorus)
Oh, maar de wind, die stond je tegen,
Geen richting, geen haven, alleen de zegen.
Je trotseerde de duisternis, de nacht zo diep,
Maar in je hart bleef de hoop, als een vuur dat niet sliep.
(Bridge)
En als de zon weer opkomt, maar je blijft hier,
Met de zee als je vriendin, zonder angst of vertier.
Je weet dat je niet alleen bent, dat je altijd zal zijn,
Een rots in de branding, in de golven van pijn.
(Chorus)
Oh, maar de wind, die stond je tegen,
Geen richting, geen haven, alleen de zegen.
Je trotseerde de duisternis, de nacht zo diep,
Maar in je hart bleef de hoop, als een vuur dat niet sliep.
(Outro)
Dus blijf aan de horizon, je koers zij aan zij,
Met de kracht van de zee, in de vrijheid van vrijheid.
Je was een rots in de branding, altijd en overal,
In de stormen van het leven, blijf je trouw aan je verhaal.