Fırtınadan Korkuyorsun

Fırtınadan Korkuyorsun
Fırtınadan korkuyorsun, ama gökyüzü hala mavi,
Bir yanın umut dolu, diğer yanı sessiz çığlık gibi.
Kalbinde esen rüzgarlar, hüzünle sarıyor seni,
Oysa ki güneş, bulutların ardında gizli.
Her damla yağmurda, yüzünde bir gölge var,
Zaman ağır geçerken, içindeki korkular.
Bir bakış uzaklara, her şey bulanık sanki,
Ama yine de bil ki, mavi hep seninle kalır baki.
Nakarat:
Fırtınalar geçer, gökyüzü mavi kalır,
Gözyaşların diner, içindeki sevgi parlar.
Zamanla iyileşir yaralar, her şey yoluna girer,
Ve unutma, sonunda güneş hep doğar, hep güler.
Rüzgarla savrulan yapraklar gibi ruhun,
Her adımın titrek, bir adım geride korkun.
Fırtına dinmese de kalbinde,
Gökyüzü mavi, umut her yerde.
Gün gelir karanlık biter, yıldızlar parlar göklerde,
Yalnızlık kaybolur, sevda dolanır yüreğinde.
Tutun gökyüzünün mavisine, hiç bırakma elini,
Fırtınalar geçer, yeniden başlar her sevgi.
Nakarat:
Fırtınalar geçer, gökyüzü mavi kalır,
Gözyaşların diner, içindeki sevgi parlar.
Zamanla iyileşir yaralar, her şey yoluna girer,
Ve unutma, sonunda güneş hep doğar
Bridge (Köprü):
Hangi bulut geçse, altında bir hüzün var,
Karanlıkta yol alsan da, ışık seni bekler sabırla.
Gözlerin kapansa bile, kalbinde bir güneş yanar,
Gökyüzü hep mavi, unutma, seninle kalır.
Nakarat:
Fırtınalar geçer, gökyüzü mavi kalır,
Gözyaşların diner, içindeki sevgi parlar.
Zamanla iyileşir yaralar, her şey yoluna girer,
Ve unutma, sonunda güneş hep doğar, hep güler.