POLSKI ALFABET – JĘZYKOWY CHALLENGE

[Intro]
A, Ą, B, C, Ć,
zaczynamy językową grę!
D, E, Ę — złap ten dźwięk,
polski alfabet wchodzi w bit!
[Zwrotka 1]
A jak artykulacja, B jak bezwzględny,
C jak cudzoziemiec, Ć jak ćwierć — następny.
D jak dźwięk, E jak elokwencja,
Ę jak ręka, pięć i koncentracja.
F jak frazeologia, G jak gżegżółka,
H jak hałaśliwy — język robi kółka.
I jak indywidualizacja, J jak jurysdykcja,
K — Konstantynopolitańczykowianeczka!
[Refren]
Ą, Ę, Ć i Ł — polski język moc ma,
Ś, Ź, Ż i SZCZ — powiedz głośno jeszcze raz!
Chrząszcz, źdźbło, szczęście, trzcina,
język szybko się wygina!
CZ, SZ, RZ, DŹ, DŻ,
spróbuj powiedzieć to, jeśli chcesz!
Jeszcze szybciej, jeszcze raz,
polska wymowa robi hałas!
[Zwrotka 2]
L jak lekkoatletyka, Ł jak łżeć,
M jak międzynarodowy — dalej musisz biec.
N jak nieprzejednany, Ń jak koń,
O jak odpowiedzialność — trzymaj mocny ton.
Ó jak współbrzmienie, P jak przeobrażenie,
R jak rozstrzygnięcie, trudne brzmienie.
S jak skomplikowany, Ś jak świerszcz,
T jak trzcinowy — tempo jeszcze zwiększ!
[Bridge – Ę]
Ręka, pięć, pamięć, szczęście,
będę, wędrówka — powiedz jeszcze!
Piękny język, ciężkie słowa,
Ę po polsku — wyjątkowa mowa!
[Zwrotka 3]
U — ubezwłasnowolnienie,
W — wstrząśnięty, trudne brzmienie.
Y — wyindywidualizowany,
Z — zrestrukturyzowany.
Ź — źdźbło, Ż — żółć,
CZ — chrząszcz, SZ — szczur.
DŹ — dźwięk, DŻ — dżdżownica,
SZCZ — Szczebrzeszyn i trzcina!
[Szybki rap]
Chrząszcz brzmi w trzcinie,
źdźbło drży w gęstwinie,
wstrząśnięty szczur przez Szczebrzeszyn płynie,
dżdżownica drży, gdy gżegżółka krzyczy,
kto powie wszystko szybko — ten się z językiem liczy!
Pięćdziesięciogroszówka,
przechrzczenie, współbrzmienie,
rozstrzygnięcie, wstrząśnięcie,
bez najmniejszego zwolnienia!
[Finał – coraz szybciej]
Ą! Ę! Ć! Ł!
Ń! Ó! Ś! Ź! Ż!
CZ! SZ! RZ!
DŹ! DŻ! SZCZ!
Chrząszcz!
Źdźbło!
Szczęście!
Wstrząśnięty!
Gżegżółka!
Pięćdziesięciogroszówka!
Polski język — trudny świat,
lecz gdy złapiesz rytm, dasz radę tak!