JESZCZE KAWAŁEK

[Intro: soft piano, intimate male voice]
Pamiętasz?
Zawsze szliśmy dłuższą drogą…

[Verse 1: male rhythmic storytelling]
Autobus odjechał, znów padał deszcz,
ty w mojej bluzie tłumiłaś śmiech.
Mówiłaś: „Daleko, nie zdążę na czas”,
lecz szliśmy najdłuższą z możliwych tras.

W kieszeni dwa bilety z ostatniego kina,
do dzisiaj pamiętam, jak byłaś szczęśliwa.
Pod twoją bramą zabrakło mi słów,
więc zapytałem, czy spotkamy się znów.

Poprawiłaś mi kołnierz, przysunęłaś się,
pierwszy pocałunek, a ja jak we śnie.
Już miałaś odchodzić, już w dłoni był klucz,
lecz powiedziałem: „Przejdźmy się znów”.

[Pre-Chorus: melodic]
W oknach powoli gasł cały blok,
a my dokładaliśmy krok za krokiem.

[Chorus: warm male vocal, wide harmonies]
Jeszcze kawałek, nie puszczaj dłoni,
niech nas na chwilę nie znajdzie nikt.
Wszystko tak pędzi, a my powoli,
jakby przed nami był pierwszy świt.

Jeszcze kawałek, choć dom za rogiem,
jeszcze mi o czymś zwyczajnym mów.
Lubię tę drogę, bo idę z tobą,
lubię, gdy śmiejesz się tak jak znów…

[Post-Chorus]
Jak wtedy…
Śmiej się jak wtedy.
Jeszcze kawałek,
jeszcze ze mną idź.

[Instrumental: piano motif, warm deep house bass]

[Verse 2: male rhythmic storytelling]
Dziś tamte bilety wyblakły od lat,
kino zamknięto, za płotem śpi plac.
W szufladzie zdjęcia, rachunki i klucz,
rano zwyczajne: „Zadzwoń. Wcześniej wróć”.

Bywa, że mijasz mnie z kubkiem przy drzwiach,
ja jeszcze w pracy, choć siedzę tu sam.
Wczoraj zamknąłem ten cały swój dzień,
wziąłem twój płaszcz i spytałem: „Przejdziemy się?”.

Na starym przystanku stanęłaś na wprost,
schowałaś mi rękę w kieszeni jak w noc,
gdy odjechał autobus, a został nam świat.
I nagle nie było tych wszystkich lat.

[Pre-Chorus: melodic]
Przy naszej bramie spojrzałaś na mnie,
a ja już wiedziałem, co powiesz za chwilę.

[Chorus: warm male vocal, wide harmonies]
Jeszcze kawałek, nie puszczaj dłoni,
niech nas na chwilę nie znajdzie nikt.
Wszystko tak pędzi, a my powoli,
jakby przed nami był pierwszy świt.

Jeszcze kawałek, choć dom za rogiem,
jeszcze mi o czymś zwyczajnym mów.
Lubię tę drogę, bo idę z tobą,
chcę się zakochać w tym śmiechu znów.

[Bridge: stripped piano, intimate vocal]
Nie pamiętam filmu z tamtego kina,
ale pamiętam, jak drżała ci dłoń.
Dzisiaj poprawiasz mi kołnierz tak samo,
a ja znów chcę cię odprowadzić pod dom.

[Final Chorus: full groove, emotional harmonies]
Jeszcze kawałek, nie puszczaj dłoni,
niech nas na chwilę nie znajdzie nikt.
Wszystko tak pędzi, a my powoli,
jakby przed nami był pierwszy świt.

Jeszcze kawałek, choć dom za rogiem,
jeszcze mi o czymś zwyczajnym mów.
Lubię tę drogę, bo idę z tobą,
chcę się zakochać w tym śmiechu znów.

[Outro: soft piano]
Już widać nasze okno…
Przejdźmy się jeszcze raz.