NIE MÓGŁ NAPISAĆ

[REFREN]

Nie mógł napisać, bo pisać nie umiał,
tak dzisiaj brzmi urzędowa nauka.
Teczka jest pełna, podpisów bez liku,
a odpowiedź leży gdzieś w paragrafiku.

Nie mógł napisać, bo świadek tak rzecze,
że czytał niechętnie i pisał też kiepsko.
Więc papier się zgadza, lecz autor już nie,
i człowiek się śmieje, bo nie wie już, gdzie jest.

[ZWROTKA PIERWSZA]

Przez lata eksperci mierzyli literki,
tu kreska za długa, tam podpis za wielki.
Jeden powiedział: „To ręka ta sama!”,
drugi dziś mówi: „Za słaba podstawa!”.

Bo podpis to podpis, a donos to donos,
nie można ich mieszać — i robi się chaos.
A jeśli ktoś pisał niewiele i krótko,
to wielkiej historii nie skleisz tak łatwo.

Świadkowie wspominają: „Słabo czytał,
długich tekstów raczej sam nie wypisywał”.
I nagle po latach, przy całym tym sporze,
to właśnie ten szczegół na stole dziś leży.

[REFREN]

Nie mógł napisać, bo pisać nie umiał,
tak dzisiaj brzmi urzędowa nauka.
Teczka jest pełna, podpisów bez liku,
a odpowiedź leży gdzieś w paragrafiku.

Nie mógł napisać, bo świadek tak rzecze,
że czytał niechętnie i pisał też kiepsko.
Więc papier się zgadza, lecz autor już nie,
i człowiek się śmieje, bo nie wie już, gdzie jest.

[ZWROTKA DRUGA]

Najpierw ekspertyza: „Wszystko się zgadza!”,
potem poprawka: „Nie taka jest prawda”.
Bo materiał porównawczy niepewny jak mgła,
a pewność po latach gdzieś zniknęła nam.

Sto trzydzieści sześć papierów na stole,
a pewnych podpisów — jak na lekarstwo.
Jeden biegły mówi: „Podobieństwo jest”,
drugi odpowiada: „To za mało dziś jest”.

I oto historia robi salto wstecz,
bo zamiast odpowiedzi dostajesz pięć.
Kto pisał? Kto czytał? Kto podpisał stos?
A archiwum milczy i robi nam show.

[PRZEJŚCIE]

Wtórny analfabeta — tak zeznali świadkowie.
Nie wyrok, nie diagnoza, tylko słowa w sprawie.
Lecz kiedy to trafia na pierwsze strony gazet,
to cała Polska pyta: „To jak było naprawdę?”.

[REFREN – FINAŁ]

Nie mógł napisać, bo pisać nie umiał,
i nagle się zmienia pół wieku papierów.
Ekspertyza w lewo, prokurator w prawo,
a zwykły człowiek tylko łapie się za głowę.

Nie mógł napisać — tak brzmi dziś argument,
choć wcześniej ktoś mówił coś całkiem odwrotnie.
Teczka, podpis, świadek, paragraf i kurz,
i śmiech przez archiwum przetacza się znów!

Kto to napisał?
Kto to podpisał?
Kto dzisiaj wie?
Hej! Hej! Hej!
Prokuratura najlepiej wie!!!!!!