Ostatni rejs

[Intro]
Nad czarną wodą księżyc drżał,
Port żegnał go światłem lamp.
Największy okręt ruszał w dal,
Jak sen, co miał pokonać czas.

[Zwrotka 1]
Mówili: „Nic go nie zatrzyma,
Nie zna takiej siły świat.”
Na jego pokład weszły marzenia,
Walizki pełne nowych lat.

Lecz nawet najpiękniejsza droga
Może prowadzić w ciemną noc.
Czasami pewność staje się pychą,
A cisza skrywa własną moc.

[Refren]
Płynie dumny, wielki liniowiec
Przez zimną noc, przez bezkres fal.
Każdy z nas ma swój własny rejs,
Myśląc, że będzie wiecznie trwał.

Myślimy: „Nic nas nie pokona,
Jesteśmy silni niczym stal.”
Lecz życie zmienia kurs bez pytania
I uczy pokory pośród fal.

[Zwrotka 2]
Przed dziobem, ukryta w mroku,
Biała góra przecina noc.
Padł rozkaz: „Zmienić kierunek!”,
Lecz było późno o jeden krok.

Stal zadrżała pod zimnym lodem,
Morze wtargnęło w okrętu bok.
Jedna chwila zmieniła wszystko,
Milczał już dumny świata wzrok.

[Refren]
Płynie dumny, wielki liniowiec,
Coraz niżej schodzi w mrok.
Nie każdy wybiera dobry kurs,
Nie każdy zawraca o krok.

[Bridge]
Kapitan został tam do końca,
Gdy morze brało pokład i maszt.
A orkiestra grała dalej,
Choć gasł ostatni światła blask.

Podobno nocą nad oceanem
Wciąż niesie wiatr ten dawny śpiew.
Jak przypomnienie dla każdego,
Że pycha nie zwycięży fal.

[Finał]
Bo człowiek bywa jak ten statek —
Pełen pewności, planów, sił.
Lecz czasem jedna chwila wystarczy,
By zmienić wszystko w jeden dzień.

Nie myśl, że jesteś niezniszczalny,
Że los ominie właśnie cię.
Zanim będzie za późno zawrócić,
Odnajdź właściwy życia brzeg.

[Outro]
Nad czarną wodą księżyc drży,
Ocean skrywa dawny świat.
A cicha pieśń wśród nocnych fal
Przypomina, by nie zgubić szlaku.