Blues o samotności

Zwrotka 1
Noc znowu puka do moich drzwi,
na stole stygnie niedopita herbata.
Zegar odmierza samotne dni,
a cisza zna mnie lepiej niż świat.
Za oknem deszcz pisze własny list,
każda kropla brzmi jak dawne słowa.
Nie pytam już, dlaczego zgasł świt,
bo odpowiedź niesie tylko głowa.
Refren
To jest mój blues, blues o samotności,
gra go wiatr na pustej ulicy.
Każdy krok niesie echo przeszłości,
a serce wciąż uczy się milczeć w ciszy.
Lecz gdzieś daleko płonie mały blask,
który prowadzi przez ciemne noce.
Może jeszcze odnajdę własny świat,
zanim czas zamknie wszystkie okna.
Zwrotka 2
Stare fotografie patrzą spod kurzu,
jakby chciały zatrzymać czas.
Każda twarz ukryta w tamtej podróży
zostawiła we mnie cichy ślad.
Na gitarze gram kilka prostych nut,
one wiedzą więcej niż słowa.
Blues zabiera cały ciężar z dusz,
choć nie daje odpowiedzi od nowa.
Refren
To jest mój blues, blues o samotności,
gdzie księżyc świeci tylko dla mnie.
Choć życie ma smak gorzkiej wolności,
wierzę, że świt odnajdzie mnie.
Niech wiatr poniesie wszystkie złe sny,
niech zabierze ból daleko stąd.
Może jutro znów otworzę drzwi,
i usłyszę czyjś znajomy głos.
Solo gitarowe
Zwrotka 3
Każdy człowiek niesie własny krzyż,
czasem śmiech, a czasem łzę ukrytą.
Nie zawsze można wygrać każdy dzień,
lecz warto iść przed siebie mimo wszystko.
Bo nawet gdy zostajesz całkiem sam,
w sercu tli się iskra, której nie zgasisz.
Ona prowadzi przez najciemniejszy mrok,
aż znowu uwierzysz, że potrafisz.
Refren końcowy
To jest mój blues, blues o samotności,
pieśń, co rodzi się z milczących ran.
Każda nuta niesie odrobinę wolności,
każdy akord daje nowy plan.
Bo nawet najdłuższa noc kiedyś mija,
a poranek budzi nowy dzień.
Tam, gdzie dziś mieszka jeszcze samotność,
jutro może zamieszkać ktoś i sen.
Outro
Niech ten blues wybrzmi do ostatniej nuty,
niech zabierze wszystko, co bolało.
A gdy znów zapukasz do moich drzwi,
już nie będzie we mnie tylko ciszy.