Pani Bez Imienia

[Intro]
Ooo…
W starych murach płonie chłód…
Ooo…
Kto tu żyje… kto jest snem…

[Zwrotka 1]
W ciszy dawnych zimnych komnat
Słychać echo lekkich kroków
Między świecą a cieniem ściany
Ktoś znów znika pośród mroku

Długa suknia sunie wolno
Jak mgła po kamiennych schodach
A jej oczy pełne smutku
Nie pamiętają już swojego imienia

[Pre-Chorus]
Czy oddycha jeszcze nocą
Czy jej serce bije gdzieś
Czy jest tylko wspomnieniem
Które nie chce skończyć śnić

[Refren]
Ona płynie przez zamkowe lochy
Między światłem a ciemnością dnia
Nie wie sama czy wciąż żyje
Czy już dawno porwał ją czas

Pani bez imienia
W srebrnym blasku starych świec
Szuka odpowiedzi w murach
Których nie opuszcza śmierć

[Zwrotka 2]
Portrety patrzą na nią cicho
Jakby znały każdy sekret
Każdy korytarz szepcze o niej
Jak o duszy zagubionej we śnie

Czasem słyszy własny oddech
Czasem nie ma nawet cienia
Tylko zimny wiatr w katedrach
I księżyc pośród sklepienia

[Bridge]
Może dawno już umarła
Może jeszcze budzi świt
Może została pomiędzy światami
Tam gdzie nie kończą się sny

[Refren – finał]
Ona tańczy po pustych komnatach
Jak zapomniany dawny znak
Ani żywa, ani martwa
Tylko samotność nosi w oczach swych blask

Pani bez imienia
Wśród ruin i starych bram
Wciąż powraca nocą cicho
Jak duch zagubiony wśród gwiazd…