Пул

Дар кӯча зиндагӣ ҳамеша якранг нест,
Баъзан бачаи мард меафтад, ин нанг нест.
Ҷӯрам аз Баха гирифт як миқдор пул,
Ваъда дод, ки медиҳад, вале кор шуд мушкил.
Баха омад, гуфт: «Бача, сухан — сухан аст,
Пулма срочно те, вақти ману ту каман аст!»
Ҳақ ба ҷониби ӯ, қарз бояд канда шавад,
Вале ҷӯрам намехост, ки пеши касе ганда шавад.
​(Verse 2)
Вазъият танг шуд, ҳама телефонҳо "занги беҷавоб",
Ҳама ҷӯраҳои "ошхӯр" рафтанд ба хоб.
Касе даст наёзод, вақте ки бародар сӯхт,
Ҳама лаб зери дандон, касе лаб надухт.
Дар ҳамин ҳолат, ки умед аллакай мурд,
Эҳсон пайдо шуд, бори вазнинро худаш хӯрд.
Эҳсон — дӯсти ҷонӣ, бачаи бономус,
Намонд, ки бародараш шавад майдаву маюс.
​(Chorus)
Қарз — қарз аст, вале мардӣ дигар чиз аст,
Дар ин дунёи пулпараст, дӯстӣ азиз аст.
Баха пулашро пурсид, ин қонуни ҳаёт,
Вале Эҳсон даст дод, кард дӯстро наҷот!
​(Verse 3)
Эҳсон напурсид «чӣ шуд?» ва «айби кӣ буд?»,
Маблағро ёфту овард, гӯё ки дар хоб буд.
Даҳонашро баст Баха дигарон ҳам,
Эхсон нишон дод, ки кӣ ҳаст дар рӯзи ғам.
Пул ёфт мешавад, бародар, вале дӯст — не,
Мардӣ дар забон нест, мардӣ дар кор аст, е!
Зинда бошӣ Эҳсон, барои ин кори мардонат,
Кӯча туро медонад, ҳалол бошад нонат!
​(Outro)
Қисса тамом, хулосаро худат барор...
Пул меравад, вале дӯст мемонад ёдгор.