Zawsze Ty, zawsze My

Na wszystkich wodach ty,
w cichych porankach ty.
W miękkim świetle dnia,
co przez gałęzie gra.
W zapachu łąk i traw,
w szumie ukrytych spraw,
w kroplach rosy na dłoni
przychodzisz cicho jak świt.

W listkach drżących na wietrze,
w niebie jasnym i przejrzystym,
w każdej chwili, co trwa — ty,
blisko, choć niewidzialna.

A gdzieś na brzegu ja,
z sercem co woła: „trwaj”.
W spojrzeniu pełnym drżeń,
w ciszy, co koi dzień.
Kto czeka mimo burz? Ja.
Kto wierzy w każdy cud? Ja.
I kto niesie w ramionach
ciepło na chłodne dni? Ja.

Zielenią splata się czas,
gdy obok jesteś tak.
Bez słów rozumiemy się,
jak wiatr i spokojna toń.
Nie trzeba więcej już nic —
bo jesteś obok ty.
Na wszystkich drogach snu
już zawsze razem — my.