[Verse 1] هدى الليل على كتفي وإنتِ اسمك فوق جفني كل ما أغمض أشوفك وما أقدر أقولك تغيبِي
[Chorus] ظلّك عندي لا تروحي بيتك قلبي وأنا روحي إن رحتي عنّي مين يلمّ روحي؟ ظلّك عندي لا تروحي
[Verse 2] فنجان بارد على الطاولة وصورتك تضحك قدّامي أحكي للكرسي الفاضي عن ضحكتك، عن أيّامي
[Chorus] ظلّك عندي لا تروحي بيتك قلبي وأنا روحي إن رحتي عنّي مين يلمّ روحي؟ ظلّك عندي لا تروحي
[Bridge] يمكن ما أقدر أوعدك أصلّح كل اللي مكسور بس أقدر أعطيك صدري حضن دافي للعُمر يدور
[Chorus] ظلّك عندي لا تروحي بيتك قلبي وأنا روحي إن رحتي عنّي مين يلمّ روحي؟ ظلّك عندي لا تروحي
النمط من الموسيقى
Gentle neoclassical ballad: soft felt piano leads, intimate male vocals up close. Warm acoustic guitar arpeggios weave with a lyrical, emotive violin that swells in the choruses. Verses stay sparse and breathy; chorus blooms with widened chords and subtle string harmonies. Final refrain strips back to solo piano and voice, ending on a lingering violin line.