Sam wśród świateł

Intro
Ciche radio gra jak dawny sen,
noc ma smak niedopowiedzianych słów.
Miasto oddycha wolniej niż ja,
a ja wciąż czekam — nie wiem na co znów.

Zwrotka 1
Na przystanku stoją nasze cienie,
choć już dawno nie ma „nas”.
Twoje imię w pustym kinie
odbija się jak stary czas.
Każdy krok brzmi jak pytanie,
każda myśl wraca w koło,
czy to los mnie tu zostawił,
czy ja wybrałem samotność sam?

Refren
Jestem sam wśród świateł miasta,
które gasną, gdy jesteś snem.
Wołam cię, lecz cisza wraca,
jak refren, co zna tylko mnie.
Jeśli jeszcze mnie pamiętasz,
zatrzymaj się choć na chwilę —
bo ja wciąż stoję w tym samym miejscu,
sam… wśród świateł i pytań tylu.

Zwrotka 2
Stare zdjęcia mają zapach lata,
kiedy świat był prosty jak gest.
Twoja dłoń — cała moja mapa,
dziś zgubiłem każdy sens.
Ludzie mówią: „czas uleczy”,
lecz czas tylko liczy dni,
a ja uczę się od ciszy,
jak bez ciebie dalej iść.

Refren
Jestem sam wśród świateł miasta,
które gasną, gdy jesteś snem.
Wołam cię, lecz cisza wraca,
jak refren, co zna tylko mnie.
Jeśli jeszcze mnie pamiętasz,
zatrzymaj się choć na chwilę —
bo ja wciąż stoję w tym samym miejscu,
sam… wśród świateł i pytań tylu.

Bridge
Może miłość to nie obietnica,
tylko ślad, co zostaje w nas.
Może trzeba się zgubić do końca,
żeby znaleźć nowy czas.
Jeśli jutro znów cię spotkam
w obcej twarzy, w innym śnie —
uśmiechnę się, choć serce wie,
że to już nie my.

Refren (cicho → mocniej)
Jestem sam wśród świateł miasta,
ale uczę się oddychać z tym.
Niech ta noc mnie jeszcze zatrzyma,
zanim ruszę w nowy rytm.
Jeśli jeszcze mnie pamiętasz,
niech to będzie dobry znak —
że samotność też ma koniec,
nawet jeśli boli tak.

Outro
Ciche radio gaśnie jak sen,
noc odkłada mnie na dno.
Jestem sam… lecz gdzieś przede mną
świt już mówi: „to nie koniec, nie”.