โต๊ะริม

แค่ผ่านมา เพียงสบตา
เหมือนว่าใจ ลอยหลุดไป
เธอฆ่าคนด้วยสายตา
เพียงแค่เธอนั้นมองมา ไม่ปลอดภัย
แม้อยู่ไกล สักเท่าไหร่
เหมือนว่าโดน ดึงดูดไป
หากใครเข้าไปใกล้นาน
ก็ยากที่จะต้านทาน อดใจไม่ไหว
แค่อยากจะรู้จัก ก็เธอดันน่ารักซะสาแก่ใจ
เธอมาทำให้ละลาย
โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก
อย่าได้คิดที่จะหลีก ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม
ยังคงมองภาพที่เธอนั่งอยู่โต๊ะริม ใจฉันปริ่ม
เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ ด้วยรอยยิ้มเธอ
ยังไม่ทัน ได้ตั้งตัว
แน่ก็มา ฉันไม่กลัว
ฆ่ากันแล้วก็เอาให้ตาย
ฉันน่ะยอมให้เธอมาทำลาย หัวใจของฉัน
ยิ่งลองได้ทบทวน
แต่ใจก็ยังหวนย้อนคืนที่เดิม
เธอมาทำให้ละลาย
โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก
อย่าได้คิดที่จะหลีก ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม
ยังคงมองภาพที่เธอนั่งอยู่โต๊ะริม ใจฉันปริ่ม
เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ ด้วยรอยยิ้มเธอ
ไม่ใช่แค่ฝัน ที่ฉันต้องตื่น
และฉันก็ฝืนหัวใจตัวเองไม่ไหว
เธออยู่ตรงนั้น อยากเพียงแค่ชิดใกล้
ห้ามใจเท่าไหร่ไม่ได้ สักที
เธอมาทำให้ละลาย
โดนสาปให้ตายแล้วตายอีก
อย่าได้คิดที่จะหลีก ต้องโดนสะกดให้ยิ้ม
ยังคงมองภาพที่เธอนั่งอยู่โต๊ะริม ใจฉันปริ่ม
เธอเชือดฉันได้นิ่ม ๆ ด้วยรอยยิ้มเธอ