Między snem a dniem

Zwrotka 1
Zamykam oczy – zapada noc
Cicho odpływa codzienny ląd
I nagle czuję, jak rośnie we mnie
Świat, w którym mogę dotknąć gwiazd

Nie ma tam ścian, nie ma dna
Jednym oddechem tworzę wiatr
Palcami zszywam pęknięte niebo
I wiem, że wszystko mogę tam

Pre-Chorus
Unoszę miasta lekko jak pył
Czas staje w miejscu, gdy robię ruch
Nie znam ciężaru, nie znam słowa „nie”
W snach jestem sobą bardziej niż w dzień

Refren
Bo kiedy śnię – mam w sobie moc
Przesuwam góry, rozpalam noc
Wszystko jest blisko, wszystko ma sens
Nie ma granic między „chcę” a „jest”

Lecz kiedy świt otwiera drzwi
Spadam z powrotem w zwyczajne dni
Ale ta siła wciąż we mnie lśni
Chcę ją przynieść tu, do prawdziwych chwil

Zwrotka 2
Budzę się — sufit, znajomy kształt
Cisza jest ciężka, jakby z ołowiu świat
Ręce już nie niosą światła
A kroki znowu liczą strach

Lecz gdzieś pod skórą dalej drży
Tamten bezkresny, senny rytm
Jakby dwa światy szeptały naraz
„Jeszcze potrafisz, pamiętaj kim…”

Pre-Chorus
Może ta moc nie znika jak mgła
Może po prostu zmienia swój kształt
Nie w unoszeniu miast, lecz w tym
Że wstaję rano — i dalej śnię

Refren
Bo kiedy śnię – mam w sobie moc
Przesuwam góry, rozpalam noc
Wszystko jest blisko, wszystko ma sens
Nie ma granic między „chcę” a „jest”

Więc biorę iskrę z zamkniętych powiek
I niosę ją w zwykły dzień
Niech sen i jawa stopią się
W jedno „potrafię”, jedno „chcę”

Bridge
A jeśli świat mi powie „nie”
Uśmiechnę się — ja swoje wiem
Bo widziałem już tysiąc wersji mnie
Tych, które nie bały się

I każdy sen zostawia ślad
Jak gwiezdny pył na dnie powiek
Z tych małych świateł zbuduję most
Między tym, co tu — a tym, co w śnie

Refren
Bo nawet gdy otwieram oczy
Nie gaśnie we mnie tamta noc
Już nie uciekam tylko w marzenia
Ja uczę jawę tej samej mocy

Niech przenikają się dzień i sen
Niech serce nie zna słowa „kres”
Bo to, co śniłem, zaczynam żyć
Tu, gdzie oddycham — naprawdę, dziś