BOGUŚ

Boguś chodzi jakby w chmurach,
Uśmiech ma większy niż letnia burza.
Telefon sprawdza co pięć minut znów,
Bo serce bije mu w rytmie dwóch.


Kawa stygnie, obiad też,
On w myślach pisze: „Kocham Cię”.
Każda piosenka ma sens i cel,
Bo w każdej nutce ukryta jest ona – wiesz?

Bo Boguś zakochany po same uszy,
Świat bez niej wcale go już nie ruszy.
Gdy się uśmiechnie – topnieje lód,
Miłość go niesie jak ciepły nurt!





Koledzy śmieją się: „Co z tobą jest?”,
A on tylko wzdycha: „To miłość, wiesz?”.
Choć serce drży jak liść na wietrze,
To właśnie teraz żyje najlepiej!

W pracy wciąż myśli tylko o niej
pracuje wolno gorzej niż konie
chłopcy go gonią Boguś nie szalej
zacznij pracować idź robić dalej


Bo Boguś zakochany po same uszy,
Świat bez niej wcale go już nie ruszy.
Jedno spojrzenie, jeden gest,
I już wie, że to ta jest sens!


Więc jeśli zobaczysz, jak idzie w dal,
Z marzeniami większymi niż cały świat —
To Boguś, co miłość swą ma,
Zakochany po uszy… i nie chce już spaść