Niebieska noc, niebieski świat

Intro (mówione, pół-żartem, z lekką irytacją):
„No powiem wam szczerze… jak ja to nie lubię tych Smerfów…
ciągle śpiewają, skaczą — a człowiek tylko by potańczył w spokoju.
Ale dziś… dziś zagram po swojemu.”

(wchodzi syntezator, bas-sequence, rytm 120–124 BPM)

Zwrotka 1

W miejskich światłach budzi się noc,
echo kroków niesie nas w dal.
Twoje oczy jak elektryczny blask,
serce bije tak jak stary gramofon gra.

Tyle słów unosi wiatr,
a melodia zbliża nas znów.
Chodź, zatrzymaj ten czas,
bo ta noc ma w sobie cud.

Refren

Tańcz ze mną w rytmie gwiazd,
niech ten świat wiruje w nas.
Miłość płynie jak neonowy chłód,
w tej muzyce ginie każdy błąd.

Italo-disco w naszych sercach gra,
noc nas niesie — ty i ja.
Niech ta chwila trwa bez słów,
aż do świtu, aż po kres snów.

Zwrotka 2

Elektroniczny cień na twoich dłoniach,
każdy krok zapamięta ten świat.
Oddech blisko — jak w starym filmie,
gdzie miłość wraca jeszcze raz.

Wspomnienia tańczą razem z nami,
przez mgłę i przez neonowy blask.
Niech muzyka pisze los,
niech prowadzi nas.

Refren

Tańcz ze mną w rytmie gwiazd,
niech ten świat wiruje w nas.
Miłość płynie jak neonowy chłód,
w tej muzyce ginie każdy błąd.

Italo-disco w naszych sercach gra,
noc nas niesie — ty i ja.
Niech ta chwila trwa bez słów,
aż do świtu, aż po kres snów.

Bridge (lekko nostalgiczny, w stylu Savage)

Gdzieś pomiędzy światłem a snem,
słyszę echo dawnych lat.
Twoje imię brzmi jak refren,
który nocą wraca sam.

Refren (finał — podniesienie energii)

Tańcz ze mną w rytmie gwiazd,
niech ten świat wiruje w nas.
Niech muzyka niesie serca w dal,
aż zatrzyma się cały świat.

Italo-disco — nasza noc i nasz czas,
niech ten ogień jeszcze trwa.
A gdy ucichnie ostatni ton —
zostaniesz tu… tylko ty i ja.