Stary rok odchodzi

Zwrotka 1
Stary roku, cichy gościu, co na progu stoi znów,
w kieszeń chowasz nasze chwile, śmiech i cienie dawnych słów.
Na ulicach miękka cisza, w oknach drzemie blady blask,
a czas zwija się powoli w niewidzialny, srebrny pas.

Refren
Odejdź lekko, bez żalu i burz,
zabierz ciężar minionych burz.
Zostaw światło, zostaw nam sny,
byśmy mogli ruszyć w dni.
Nowy brzask już puka do drzwi,
z cichym „będzie lepiej — żyj”.
Stary roku, kłaniam ci się,
a przed nami — nowa myśl.

Zwrotka 2
Na zegarze kropla chwili, zatrzymana między „tak” i „nie”,
każdy koniec miękko lśni — jak ślad na śniegu, co zaraz zniknie gdzieś.
Z dobrych chwil budujemy most,
ze złych uczymy się jak iść,
żeby z wiatrem wziąć oddech lżejszy
i odpuścić dawną myśl.

Refren
Odejdź lekko, bez żalu i burz,
zabierz ciężar minionych burz.
Zostaw światło, zostaw nam sny,
byśmy mogli ruszyć w dni.
Nowy brzask już puka do drzwi,
z cichym „będzie lepiej — żyj”.
Stary roku, kłaniam ci się,
a przed nami — nowa myśl.

Bridge
Jeszcze chwila — między wspomnieniem a tchem,
jeszcze iskra — zanim zmieni się sens.
Powiedz cicho: „to już czas” —
i pozwól nam iść dalej w świat.

Refren (ostatni)
Odejdź lekko, bez żalu i burz,
niech nadzieja prowadzi nas w ruch.
Zostaw światło, zostaw nam sny,
w nowym roku zapłoną dni.