Zbliżają się święta

[INTRO]

W powietrzu coś drży — jakby czas brał głębszy wdech,
W oknach mrugają światła, a śnieg niesie cichy śmiech.
Miasto zwalnia powoli, gubi pośpiech, gubi stres,
Nadchodzi ta pora roku, która z serc wymiata gniew.

[VERSE 1]

Każdy niesie w sobie iskrę, mały płomień zwykłych słów,
które nagle są ważniejsze niż ten cały biegnący tłum.
W dłoniach zakupy, lecz w oczach — miękkie, jasne światła,
bo grudzień zawsze przypomina, że dobro wciąż się opłaca.

Ciepły zapach mandarynek niesie się po zimnych ulicach,
każdy w myślach robi miejsce, by ktoś mógł dziś w nich zawitać.
I choć mróz szczypie w policzki, w środku rośnie cichy żar —
jakby ktoś szeptał do ludzi: „Zróbmy znów wspólny start”.

[CHORUS]

Zbliżają się święta,
serca biją w jednym rytmie znów.
Zbliżają się święta,
rozświetlają każdy mroźny mur.
Gdy siadamy razem,
świat wystarcza nam przy jednym stole —
Zbliżają się święta,
a w powietrzu rośnie ciepła moc.

[VERSE 2]

Ktoś zawiesza gdzieś gwiazdę, ktoś stroi choinkę w domu,
a echo dziecięcych śmiechów wraca prosto do nas znowu.
W kartkach płyną krótkie słowa, prostsze niż w codziennym dniu,
bo grudzień ma tę magię, że potrafi zmienić ton i rytm.

Ktoś, kto dawno się nie odzywał, dziś napisze: „jak ci tam?”,
jakby magia przyszła z nieba, by naprawić zwykły świat.
A gdy śnieg ułoży drogę do tych serc, co były daleko —
nagle wszyscy są bliżej niż kiedykolwiek by się rzekło.

[CHORUS]

Zbliżają się święta,
serca biją w jednym rytmie znów.
Zbliżają się święta,
rozświetlają każdy mroźny mur.
Gdy siadamy razem,
świat wystarcza nam przy jednym stole —
Zbliżają się święta,
a w powietrzu rośnie ciepła moc.

[BRIDGE]

A gdy noc otuli miasta
zimnym blaskiem swoich gwiazd,
to wystarczy chwila ciszy,
by zobaczyć, co naprawdę masz.
Bo w tych prostych gestach, słowach,
w dłoniach trzymających dłonie,
kryje się ten prawdziwy cud,
który w święta zawsze płonie.

[CHORUS – REPRISE]

Zbliżają się święta,
serca biją w jednym rytmie znów.
Zbliżają się święta,
rozświetlają każdy mroźny mur.
Gdy siadamy razem,
świat wystarcza nam przy jednym stole —
Zbliżają się święta,
a w powietrzu rośnie ciepła moc.

[OUTRO]

W powietrzu coś drży, znów nadchodzi dobry czas,
święta pukają po cichu — otwórz serce, wpuść ich blask.