Nie umiem się żegnać

[Zwrotka 1]

(delikatne bicie: dół – góra – góra / gitara solo)
(po drugim wersie wchodzą skrzypce subtelnie, tło)

G D/F# Em
Czasem milczę zbyt długo, byś mogła mnie słyszeć,
C G D
bo słowa potrafią jak szkło skaleczyć.
G D/F# Em
A przecież w milczeniu jest moje „przepraszam”,
C G D G
i cała miłość, co nie chce ulecieć.

[Refren]

(pełne bicie, skrzypce w tle prowadzą prostą melodię)

C G D Em
Choć może nie czujesz mnie czasem przy sobie,
C G Am D
choć zły potrafię być w słowie i w czynie,
C G D Em
to w każdym oddechu, w każdym spojrzeniu
C G D G
kocham Cię mocniej niż dawniej, jedynie.

[Zwrotka 2]

(gitara + skrzypce w delikatnym duecie)

G D/F# Em
Ty dźwigasz świat z uśmiechem na twarzy,
C G D
niosąc dwie gwiazdy – nasze istnienia.
G D/F# Em
Ich oczy jak niebo, co śpiewa marzeniami,
C G D G
i w nich cała siła – Twoja, bez zmęczenia.

(Refren powtórzyć — może lekko ciszej, refleksyjnie)

[Zwrotka 3]

(gitara lekko tłumiona, głos bliżej mikrofonu, intymnie)

Em C G D
Wiem, że w gniewie bywałem jak burza,
Em C G D
że raniłem, gdy chciałem się bronić.
Em C G D
Lecz wierzyłem, że w Twoim sercu
C G D G
ciągle ten sam ogień się chroni.

[Most instrumentalny – skrzypce i gitara]

(gitara gra: G – D/F# – Em – C – G – D – G)
(skrzypce wiodą motyw: delikatna melodia na G-dur, płynąca jak wspomnienie)

[Zwrotka 4]

G D/F# Em
Dziękuję Ci, że trwasz – silna jak drzewo,
C G D
co nawet w wichrze nie traci korzeni.
G D/F# Em
Dziękuję za dzieci, za każdy uśmiech,
C G D G
za to, że jeszcze we mnie się mienisz.

[Refren – pełny, z emocją]

C G D Em
Choć może nie czujesz mnie czasem przy sobie,
C G Am D
choć zły potrafię być w słowie i w czynie,
C G D Em
to w każdym oddechu, w każdym spojrzeniu
C G D G
kocham Cię mocniej niż dawniej, jedynie.

[Finał – cicho, niemal szeptem]

(gitara fingerstyle, skrzypce jak oddech)

Em C G D
A jeśli kiedyś zabraknie mi tchu,
Em C G D
gdy świat się zakręci, a serce zadrży,
Em C G D
to nie bój się, proszę — to tylko chwila,
C G D G
nie chcę się żegnać… jeszcze nie, jeszcze bardziej.

(ostatni akord G wybrzmiewa długo, skrzypce kończą ciepłym, smutnym tonem)