İki Yüzlü Evren

[Verse 1]
Gözlerimde bir yabancı gökyüzü,
İki yüzlü bir hikâye, döner tüm düzen,
Bir yüz uyur, bir yüz savaşır,
Düşlerimizde kaybolur, başka bir bedende.
Hırsızlar, polisler, aynanın içinde,
Hakikat mi yalan mı, kim bilir söyle?
Karanlık sokaklar, yıldız tozu bir şehir,
Bize neyi unutturur bu bilinmez gezegen?
[Chorus]
İki yüz, bir evren, kim doğrudan bakabilir?
Demorvola’nın ışığında değişir kaderimiz.
Hangi yüz doğruyu söyler, hangisi saklar?
Bu ikilikte kim gerçekten özgür kalabilir?
[Verse 2]
Hapishanede döner başlar, gizler içinde,
Bir yüz öfkeyle dolar, diğer sessizlikte.
Şapka altında saklanır en derin sırlar,
Hangi yüz yalan söyler, hangisi gerçeği bağırır?
Dünya'ya yolculuk, ikinci bir fırsat,
Ama Furkan’la Kevser’in adımları çatışmakta.
Mimar bir bilmeceyi çözmekte ustalaşır,
Kaç zaman kaldı uyanıklığa, kim hayatta kalır?
[Chorus]
İki yüz, bir evren, kim doğrudan bakabilir?
Demorvola’nın ışığında değişir kaderimiz.
Hangi yüz doğruyu söyler, hangisi saklar?
Bu ikilikte kim gerçekten özgür kalabilir?
[Bridge]
Şapkalar, maskeler, örtüler altında,
Hangi yüzün karanlığına yenilir yıldızlar?
Dünya mı daha güvenli, yoksa uçurtmanın girdiği girdap mı?
Kim bilir sonu, hangi yüzle buluşacağız?
[Outro]
İki yüz, iki kader,
Bir rüya mı yoksa bir zafer?
Gezegenler arası bu uzun yolculukta,
Kime güveneceğiz, hangi yüzün ardında?
İki yüz, bir evren, sonsuz çember,
Bu hikâye sürer, değişken yüzler…