[Verse1] Ey yalnızlık denizi ölüm Kıyıları çiçek açmış ayrılık Dünya denilen zamanı gördüm Ben de durdum Üzerinde bir anlık [Verse2] Bu toprağın altı Bir ebedi denizdir Balıkları çiçektir, Kök salan oltalarda Kıyıya çekilirken kalan Derin bir izdir Bir çocuk maviliği, çiçeği örten pulda [Verse3] Cismim gezdi dolandı bu yaşam küresinde Bir şiirdi okundu, Kapatıldı kitabım Şimdi bir ada oldu Denizler ülkesinde Beyaz rüzgârların sesindedir hitabım