Ludzik z Delmy

[Verse]
Ludzik z Delmy, masłem śmiga przez ulicę,
Miękki krok, jakby w tańcu, w słońca migocenie,
Spływa leciutko, jak sos na makaronie,
Na każdym rogu śmiech, jak w komedii na ekranie.
[Verse 2]
Spod kapelusza, żóna go nie widzi przecież,
Bo na rynku, zimą, w kałuże się ślizga,
Delikatny jak ten chleb, co w słońcu się smaży,
Każda pani w piekarni już jego ruchy zna.
[Chorus]
Ludzik z Delmy, masło ślizga się po mieście,
Krokiem tanecznym, w tym codziennym szale,
Wszyscy się śmieją, żadna cisza tu nie mieszka,
Kiedy Ludzik z Delmy wchodzi na przystanek.
[Verse 3]
Na śniadanie, obiad, kolację wciąż smakuje,
W każdej kuchni, w każdej szkole jego zapach czuje,
Kiedy się pojawia, nawet pies się nie gniewa,
Ludzik z Delmy, mistrz, żaden się z nim nie równa.
[Verse 4]
W jego świecie kromki życie wodzi ciekawe,
Cebula, pomidor, rzodkiewka na banerze,
Czasami przemyka przez gęste ulice,
Ludzik z Delmy, wszędzie znajdzie swoje miejsce.
[Chorus]
Ludzik z Delmy, masło ślizga się po mieście,
Krokiem tanecznym, w tym codziennym szale,
Wszyscy się śmieją, żadna cisza tu nie mieszka,
Kiedy Ludzik z Delmy wchodzi na przystanek.