Kayıp Zamanın Ucunda

Nakarat:
Zamanın sonuna geldik,
Buz gibi rüzgarla dondurulduk,
Sonsuz boşlukta, kaybolmuş hayatlar,
Doktor, bizi kim kurtaracak?
Kıta 1:
Zaman geçidinde uçurtmamız,
Akıl almaz bir hızda, sonsuzlukta.
Düşünceler beden bulmuş,
Gerçek mi rüya mı bu sonsuzlukta?
Düşünceler, kanatlı ve damgalı,
İnsanların varlığını inkar ederken,
Kara prenses tahtta oturmuş,
Hastane bile yok bu yerde, ölüm beklerken.
Nakarat:
Zamanın sonuna geldik,
Buz gibi rüzgarla dondurulduk,
Sonsuz boşlukta, kaybolmuş hayatlar,
Doktor, bizi kim kurtaracak?
Kıta 2:
Düşüncelerin arasında saklı,
Ölüme terk edilen hayatlar var.
Atlar bile kalmamış dünyada,
Ama biz hâlâ yaşıyoruz, inatla.
Bir prenses, zalim ve soğuk,
Gerçeği duymaktan bile korkmuş.
Doktor gizli, doktor saklı,
Ona ulaşırsak umut var belki.
Nakarat:
Zamanın sonuna geldik,
Buz gibi rüzgarla dondurulduk,
Sonsuz boşlukta, kaybolmuş hayatlar,
Doktor, bizi kim kurtaracak?
Köprü:
Mimar düşlerde, Kemal saklar,
Bir sırrın ardında tüm umutlar,
Her kayıp adımda ölümsüzlük var,
Belki bir ışık, belki son fısıltı.
Outro:
Zamanın sınırında baş başa kaldık,
Düşlerin içinden geçip kurtulacak mıyız?
Gökyüzünde bir iz bırakıp,
Son yolculuğa çıkacak mıyız?